بند ۱
تا توانی از نیکی کردن میاسا و خود را به نیکی و نیکوکاری به مردم نمای و چون نمودی به خلاف نموده مباش.
معنی
تا جایی که میتوانی از نیکی کردن به دیگران دست نکش؛ خودت را با نیکی و نیکوکاری به مردم نشان بده و وقتی چنین خود را نشان دادی، برخلاف آنچه نشان دادهای رفتار نکن.
مفهوم
نیکوکاری و یکی بودن ظاهر و باطن؛ پرهیز از ریا و دورویی
قلمرو زبانی
۵ جمله- میاسا: درنگ نکن، آرام مگیر و دست از کار نکش؛ فعل نهی از مصدر «آسودن».
- نمای: نشان بده؛ فعل امر از مصدر «نمودن».
- نمودی: نشان دادی؛ در این بافت، یعنی کار نیک انجام دادی.
- نموده: نشان داده، ارائه کرده و آشکار کرده.
- مباش: فعل نهی از مصدر «بودن».
- نهاد جملههای این عبارت «تو» است که در بیشتر جملهها به صورت ضمیر مستتر آمده است.
- پس از «چون» بخشی از جمله به قرینهٔ لفظی حذف شده است: «و چون [خود را به نیکی و نیکوکاری به مردم] نمودی ...».
قلمرو ادبی
- «نمای / نمودی / نموده»: اشتقاق؛ این نکته در یکی از منابع با برچسب ویژهٔ علوم انسانی آمده است.
قلمرو فکری
نیکی واقعی زمانی ارزشمند است که رفتار آشکار انسان با حقیقت درونی و کردار او هماهنگ باشد؛ نیکوکاری نباید تنها نمایش ظاهری باشد.
حذف به قرینهٔ لفظی
صورت کامل بخش پایانی چنین است: «و چون خود را به نیکی و نیکوکاری به مردم نمودی، به خلاف نموده مباش.»